Rekolekcje adwentowe, specjalnie przygotowane dla grupy Santo Subito, poprowadził w tym roku w dniu 13.grudnia ks. prof. Tomasz Stępień, filozof, wykładowca Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie.

Ks. Profesor zajmuje się  badaniami z zakresu starożytnej i średniowiecznej filozofii Boga, antropologii filozoficznej i angelologii.

Jest  autorem książki „Podstawy tomistycznego rozumienia człowieka”.

W nauce rekolekcyjnej podjął temat: "Koncepcja człowieka u Jana Pawła II i Benedykta XVI".

Na rekolekcje złożyły się:

jutrznia,
konferencja,
msza św.  z nauką ,
echo słowa

i

nabożeństwo koronki do Miłosierdzia Bożego.

Grupa Santo Subito przybyła na rekolekcje licznie, zarówno- zaciekawiona wielce tematem  oraz – samą osobą szacownego Księdza rekolekcjonisty, jak też w pewnym stopniu onieśmielona  przewidywanym wysokim poziomem wykładu.

Byliśmy w komplecie: dorośli, rodzice , dzieci, młodzież – tym bardziej trudne zadanie stało więc przed Księdzem głoszącym Słowo.

Wkrótce okazało się , że głoszona nauka zdołała pochłonąć wszystkich odbiorców w równym stopniu - nawet z pozoru trudne treści przekazywane  były niezwykle ciekawie: stanowiły w pewnym sensie repetytorium historii  filozofii dla wtajemniczonych, pochłaniającą opowieść o rozwoju myśli ludzkiej dla młodzieży  i zajmującą lekcję dla wsłuchujących się  z uwagą dzieci.

 Za kanwę myśli posłużyły Księdzu cytaty z encykliki „Spe Salvi” papieża Benedykta XVI .

Rekolekcyjna opowieść  wprowadziła nas w epokę renesansu i określiła jego humanizm - człowiek staje w centrum wszechświata, a jednocześnie wraz z nadzieją idealnego życia na ziemi pojawia się u niego pokusa władzy. Rozwijające się nauki przyrodnicze lub z drugiej strony okultyzm, mają rozwiać tajemnice człowieka.

Francis Bacon, przedstawiciel odrodzeniu i baroku, rozwijał teorię, że wszelka wiedza winna być użyteczna. Nauka miała być narzędziem człowieka w walce z przyrodą. Poznawszy mechanizmy przyrody, człowiek miał zapanować nad nimi.

Benedykt XVI w encyklice „Spe Salvi” pisze: ”czasy nowożytne przyniosły nadzieję”. Pojawia się entuzjazm - wszystko można zrozumieć!

Powstaje kolejna teoria: Thomas Hobbes twierdzi :„wszystko jest maszyną”.

Człowiek może stworzyć sztuczne zwierzę. Wszechświat, państwo i człowieka należy uważać za bardzo złożoną maszynę, a człowiek jest jedynie doskonalszą maszyną stworzoną przez Boga.

Skutkiem tego człowiek przestaje rozumieć siebie, pojawia się u niego szereg wątpliwości: etycznych, egzystencjalnych.

Znowu powracając do encykliki „Spe Salvi”:„tak więc choć niezbędne jest nieustanne zaangażowanie na rzecz poprawy świata, lepszy świat jutra nie może stanowić właściwego i wystarczającego zakresu naszej nadziei”.

Jednak pojawia się zwrot w stronę okultyzmu, rozwija się astrologia, kwitną praktyki magiczne, które dają człowiekowi złudne nadzieje na panowanie nad nieprzewidywalnymi okolicznościami życia.

„To nie żywioły świata, prawa materii, czy ślepy los rządzą światem i człowiekiem, ale ostatecznie osobowy Bóg”, stwierdzamy na koniec za encykliką, cytując jednocześnie św. Pawła: „W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni”(Rz.8.24).

Naturalne było, że tak interesująco przedstawione treści musiały wywołać gorącą i szeroką tematycznie dyskusję wśród słuchaczy:  pojawiły się od razu z naszych ust pytania na temat: bioenergoterapii,  na temat metody zapłodnienia in vitro,  stosowania antykoncepcji, zaraz potem  - relacji nauki (m.in. fizyki) do wiary, istnienia sił zła na świecie, młodzież pytała o teorię geo- i heliocentryczną, dociekała czy katolik musi zgadzać się z tekstem encykliki, czy „Harry Potter” ma należeć do lektur zakazanych, zadawała nawet kłopotliwe pytania – czy ksiądz głosi swoje poglądy, czy poglądy Kościoła? – oby nasza dociekliwość nie stanowiła w przyszłości odstraszającej bariery dla kolejnych księży rekolekcjonistów!

Dyskusja była bardzo ożywiona i trwała długo.

Po konferencji rozpoczęliśmy w kościele nabożeństwo mszy św. , połączone z nauką; do mszy śpiewem służyła schola „Do góry nogami”.

Po południu  wspólnie pokrzepiliśmy się zamówioną nieopodal pizzą oraz sushi, co szczególnie ucieszyło młodzież, wygłodniałą z powodu późnej pory.

Nasze rozmowy oczywiście dalej się toczyły, a wieczorem, już w domach,  co gorliwsi sięgnęli jeszcze po tekst encykliki „Spe salvi” i zaproponowali w nawiązaniu do poruszanego tematu lekturę książki, omawiającej kwestię – czy naukę i wiarę trzeba od siebie oddzielać?

Galeria zdjęć